ورشکستگی سوسیال دموکراسی درونزوئلا

ورشکستگی سوسیال دموکراسی در ونزوئلا

( کالبد شکافی یک تسلیم تکنوکراتیک )

لحظاتی وجوددارد که تحولات سیاسی ، نقاب ها راکنارمی زند وماهیت طبقاتی نیروهای سیاسی رادرورای شعارهای فریبنده ،بوضوح نمایان می سازد. توافق نفتی آمریکا-ونزوئلا ، یکی ازاین موارد است که پس ازسالها لفاظی های بولیواری دولتمردان ونزوئلا درمبارزه با امپریالیسم ، به دست آمد. دولت ونزوئلا در29 ژانویۀ 2026 ، قانون نوین هیدروکربن ها راتصویب کرد وآنرا پاسخی به فشارهای خارجی نامید. این قبیل لفاظی های عمل گرایانه وصلح طلبانه ، تلاش برای توجیه واقعیتی است که ابعاد دردناک دیگری نیزدارد. بنظرمی رسد تصویب این قانون ، صرفاً یک به روزرسانی نظارتی نیست بلکه یک بازنگری قانونی درکنترل موثر هیدروکربن هاست وکنترل این بخش استراتژیک رادراختیاربازیگران فراملی قرارمی دهد ،نقش دولت ونزوئلا را به یک " تماشاچی لوکس " تقلیل داده و یک پنجم ذخائرنفتی ونزوئلا رابه آمریکا تقدیم می کند. دولتمردان ونزوئلائی ، درحالیکه شعارهای ضدامپریالیستی سرمی دادند ، همزمان درحال گشودن درب کشور به روی سرمایۀ انحصاری آمریکا بودند. حزب کمونیست ونزوئلا ، این توافق را به عنوان عقب نشینی ازکنترل ملی برهیدروکربن ها وسپردن زمام این ثروت ملی به سرمایۀ خارجی ، به شدت محکوم کرده است.

سالها نیروهای فرصت طلب ، ازکمونیستها می خواستند که باحمایت سیاسی ازدولت حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا ، همبستگی خود رابا بامردم این کشور علیه تجاوز امپریالیستی آمریکا نشان دهند. این خواسته درشرائطی مطرح می شد که امتیازدهی به سرمایۀ داخلی وخارجی ، حمله به حقوق کارگران و آزار واذیت کمونیستهای ونزوئلا ، باشدّت دنبال می شد. توافق اخیرباآمریکا نشان می دهد که این انتظارازکمونیستها ، چقدرسخیف وغیرواقعی بود. آنچه که حکومت مادرو ازآن بعنوان سوسیالیسم قرن بیست ویکم یاد می کرد ، چیزی جزتسلیم به امپریالیسم آمریکا وواگذاری کنترل یکی ازاستراتژیک ترین بخشهای اقتصاد کشور به سرمایۀ خارجی نبود. این توافق ، نشان داد که دغدغۀ آمریکا ودولت ونزوئلا ، هرگز دموکراسی ، حقوق اجتماعی واستانداردهای زندگی کارگران نبوده بلکه منافع انحصارات بین المللی وبورژوازی داخلی وتسهیل دسترسی ایشان به منابع استراتژیک ونزوئلا وتقویت واشنگتن درآمریکای لاتین بوده است وبس ! درتمام سالهای گذشته ، حزب کمونیست ونزوئلا باسیاستهایی که به نفع سرمایۀ فراملی ، تضعیف دستمزدها وحقوق کارگران وتضعیف کنترل ملی بر منابع استراتژیک بود ، به شدّت مخالفت می ورزید وهیچگاه تسلیم هیاهوی مبارزۀ دروغین ضدامپریالیستی نگردید. حزب کمونیست ونزوئلا ، این فرمول رایج راکه انتقاد از دولتی که ادعای مبارزه باامپریالیسم دارد به معنی قرارگرفتن درکنارامپریالیسم است ، نپذیرفت. سوسیال دموکراسی ونزوئلا درلباس حزب سوسیالیست متحد این کشور ، به کارگران می گوید که می توان انحصارها را بدون شکستن قدرتشان ، مهارکرد وتضاد بین کاروسرمایه رانیز بدون براندازی مالکیت سرمایه داری ، مدیریت نمود. معهذا برخی چپگرایان ونزوئلا، هنوزبه بهانۀ فشارامپریالیستی ونیازبه سازش تاکتیکی ، ازاستراتژی حزب سوسیالیست متحد دفاع می کنند. این فشارها واقعی هستند اما نمی توانند به بهانه ای دائمی برای سیاستهائی تبدیل شوند که منافع سرمایه داری راتقویت کرده ، سازمان مستقل طبقۀ کارگررا زیرضربه برده وکنترل بخشهای استراتژیک اقتصاد رابه دست سرمایۀ انحصاری بسپارد.شرائط دشوار ، ممکن است عقب نشینی راتوجیه کند اما ، نمی تواند عقب نشینی را استراتژی انقلابی ، وامتیازدادن به سرمایۀ انحصاری را سوسیالیسم جلوه دهد.

وقتی تضادهای سرمایه داری تشدید می شوند ، محدودیتهای سوسیال دموکراسی نیز آشکارمی گردد.آنچه که تادیروز بعنوان تسلیم قلمداد می شد، در روز جارینمی تواند ضرورت نامیده شود. واژگان تغییرمی کننداما، محتوای طبقاتی تغییرنمی کند. به همین دلیل ، سوسیالیسم قرن بیست ویکم به روایت حزب سوسیالیست متحد، هرگزنتوانست ونمی تواند برتناقضات خود غلبه کند. یک دولت ممکن است بنام مردم سخن بگوید، شرکتهای خاص راملی کند، وازنمادهای سوسیالیستی استفاده نمایداما، تازمانی که سئوالات زیررا بدون پاسخ بگذارد، نمی توان آنراسوسیالیستی ویاحتی انقلابی دانست – کدام طبقه قدرت رادردست دارد؟ چه طبقه ای مالک ابزارتولید است؟ وکدام روابط تولیدی ، غالب است؟ حزب کمونیست ونزوئلا ، بخاطر طرح این مباحث ، موردهجمۀ سیاسی وقضائی قرارگرفته است. این حزب اکنون ، به همان اندازه که باتجاوزخارجی مخالفت می ورزد ، باسیاستهای ضد کارگری دولت ونزوئلا نیز مبارزه می کند. دراینجا هیچ تناقضی وجود ندارد. برافراشتن پرچم سرخ برفراز مالکیت سرمایه داری ، آنراسوسیالیستی نمی کند ولفاظی های ضدامپریالیستی نیز چیزی ازقدرت سرمایه نمی کاهد. سوسیالیسم درحال عقب نشینی نیست بلکه سرمایه داری نقاب ازچهره برگرفته است.

*این نوشتار، بر پایه اسناد ونشریات حزب کمونیست ونزوئلا تنظیم گردیده است.