خلیج از نگاهی دیگر

سئوال این است که بحران کنونی چگونه حل خواهد شد ؟ آیا روسیه وچین وکشورهای آسیائی همسایۀ آنها ، بااین محور چگونه برخورد خواهند کرد ؟ چه ترتیبات به‌روز تجاری ومالی باید برای برونرفت ازبحران اتخاذ شود ؟ همه می دانند که انسداد تنگۀ هرمز وایجاد بی ثباتی درمنطقۀ خلیج فارس توسط آمریکا وایران ، 25 درصد از تجارت جهانی نفت ، کود ، و مواد غذائی کاسته است. بها این کالاها احتمالاً درماههای آینده آنقدر رشد می یابد که بسیاری ازصنایع مجبوربه تعطیلی خواهند شد زیرا نمی توانند با اختلال بازار و نرخهای تازه انرژی کناربیایند. درسطح ملی ، دولتها یا مجبوربه نزول یارانه های انرژی وکالاهای اساسی خواهند شد ویاباقبول کسری بودجۀ بیشتر ، گرمی وروشنی رادرخانۀ شهروندان خود حفظ نمایند. هیچ راهی وجود ندارد که کشورها بتوانند ارزشهای بالاتری رابرای انرژی ، کود ، ومواد غذائی بپردازند ودرعین حال ، بدهی های خارجی وتعهدات داخلی خود راکه سررسید می شوند ، درموعد مقرر انجام دهند. بیشتراین بدهی ها به دلار هستند. بنابراین ، کشورها باانتخابی دشوارروبرو می شوند : یابازپرداخت بدهی های خود را نکول کنند تابه شهروندان خویش فشاروارد نکنند ویااینکه ازخدمات اجتماعی ویارانه های خود برای عبورازبحران بکاهند.

آنچه این بحران بوضوح نشان داده این است که جهان به قوانین نوینی برای روابط پولی وترازپرداختها نیازدارد. دیگرنباید ریاضت اقتصادی بعنوان راه حلّ خروج ازبحران درنظرگرفته شود. تنها راه نجات ، کم شدن حجم بدهی ها وکاستن ازهزینه های غیرمولّد وغیرضروری ( مانند تسلیحات وفساد ) است. این نه تنها شامل دلارزدائی ازاقتصاد جهانی وملی می گردد ، بلکه مستلزم پیش بینی منابع به‌روز برای جان به دربردن ازبحران فعلی می باشد.

www.fmohammadhashemi.